Schetsen, schetsen, schetsen

Het mag dan wel vakantietijd zijn, maar stilzitten kan ik echt niet en zit er dus ook niet in. Het boek moet af, en dat betekend nog drie verhalen uitwerken, in totaal achttien pagina's. De beeldredactie moet nog feedback geven en de tekst dient nog geredigeerd te worden.

Afgelopen week heb ik een adviesgesprek gehad bij het Brabants kenniscentrum kunst en cultuur, voor de vervolgstappen ter uitgave. Helaas kan ik er nog niet veel over kwijt, behalve dat ze ook hier vertrouwen hebben in het slagen van dit project.

Wat is er zoal aan vooraf gegaan? Ter illustratie een impressie van de tekeningen voorafgaand de uiteindelijke versies. Ik heb het gevoel dat dit nog maar de helft is en dat ik in het begin schetsen ben kwijtgeraakt. Zonde!

Kun je nagaan dat ik de thumbnails (mini-schetsen die vaak alleen te interpreteren zijn door de stripmaker zelf) er nog niet eens heb bijgelegd.

Als er informatie is met betrekking tot de uitgave, die openbaar gemaakt mag worden zal deze de blog de eerste plek zijn waar ik het deel.

Teaser: Patrouille met Amerikanen (HOTO)

Een lange tijd geleden sinds een update. De laatste tijd kwamen er projecten tussendoor en opdrachten van particulieren, dus zag ik weinig kans om aan het boek te werken. Toch bij deze weer een teaser. Hierna worden er nog vier verhalen toegevoegd (om en nabij de 20 pagina's) en dan is de inhoud klaar. Het einde komt dus langzamerhand in zicht.

De laatste lichting militairen in Uruzgan droegen hun taken over aan de Amerikanen. En natuurlijk moet je een nieuwe groep inwerken (Hand-over Take-over), en zo ook de Amerikanen. Alleen hadden de Amerikanen een beetje een andere kijk op de werkzaamheden die ze moesten overnemen van de Nederlanders.

Teaser: Handleiding Apaches de lucht insturen om troepen te ondersteunen

Ook straks in het stripboek: Hoe je Apaches binnen twaalf minuten in de lucht stuurt.

Teaser verhaal 'Arghandab'

Een flinke teaser deze keer die ik prijsgeef over het proces. De afgelopen drie weken ben ik bezig geweest met het her-componeren van twee verhalen in totaal acht bladzijden. Een flinke klus waar ik enigszins tegen opzag, maar ik ben zeer tevreden over het resultaat.

De persoon die voor deze verhalen is geïnterviewd is een officier die diende in Kandahar en heeft weer een totaal andere uitzending gehad dan de anderen die in Uruzgan hebben gediend. Ik kan niet op een andere benaming komen dan 'zakelijker' voor de verhalen van de officier. De andere verhalen zijn ook meer action-driven en moest ik op een andere manier actie/dynamiek in de plaat leggen om het aantrekkelijk te maken om te lezen.

Waar de eerste versie nog aparte plaatjes had,

is de nieuwe plaat veel meer een geheel geworden. Dynamiek wordt versterkt met het perspectief van de achtergrond en de herplaatsing van de andere plaatjes.

De eerste versie is hier te vinden.

Documentatie en reconstructie

– “Het belangrijkste van documentatie is dat je een sfeer van echtheid oproept. Door de documentatie kom je op alle plekken en loop je ook echt door een straat in Venetie, in plaats van ' de personen liepen van links naar rechts'” – Henk Kuijpers, tekenaar Franka –

Makers van onder andere journalistieke-strips gaan er over het algemeen voor om hun verhaal zo goed mogelijk over te brengen aan de lezer. Hij voert de lezer aan de hand mee om de omgeving te laten zien en de gruwelheden te tonen. De ene tekenaar doet dit wat minder, maar steeds meer tekenaars passen expliciet geweld toe in hun strips. "Zo was het, en niet anders!"

In de meeste gevallen gaan ze voor een uitzonderlijke documentatie om hun verhaal mee te onderbouwen en mede vorm te geven. In herziene boeken van Joe Sacco zijn foto's bijgevoegd die hij heeft gemaakt tijdens zijn verblijf in de gebieden die hij heeft bezocht. Deze foto's gebruikt hij om diezelfde omgeving nauw weer te geven. Voor mensen die er geweest zijn roept het herkenning en bevestiging op. En voor de lezer die geïnformeerd wordt is het belangrijk dat deze ook zo goed mogelijk geïnformeerd wordt en het ook echt beleefd.

Een goede documentatie steunt de reconstructie waar je als striptekenaar mee te maken krijgt. Strips, trauma en culturele herinneringen. Het lijkt vrij moeilijk om dit in een juiste vorm aan de lezer aan te bieden. Wanneer je het verleden namelijk moet (re)construeren wordt je onvermijdelijk geconfronteerd met de probleemstelling hoe je het representeert. Elke stripmaker die zich toegelegd heeft op de journalistieke-strip is voor deze probleemstelling komen te staan en hebben het allemaal ook op hun eigen manier opgelost. Tegelijkertijd vormt deze probleemstelling ook de basis voor de authenticiteit van de tekenaar.